X hits on this document

445 views

0 shares

0 downloads

0 comments

100 / 113

Maar –het belangrijkste van al !- de zéé houden !

- bij eb en vloed en tegenspoed ! -

zoals bodems doen, zoals diepten, zoals kusten –zoals lusten, zoals fjorden

-de fjorden niet te hoog,

want ook de lúcht moet nog gebouwd...

En dat vergt meer dan adem.

Ademen : blazenzuigen-blazenzuigen, dat is niet genoeg,

niet eens genoeg om een heuse zucht te vullen.

Ademhálen ademgéven –ademhálen ademgéven, dat is héél andere lucht !

Die wordt gefluisterd en geluisterd, en laag op laag begrepen, of geknepen en getast,

tot bóven toe,

evenredig en langzaam als de deemstering,

want aandacht buigt een hemelkoepel over alle kleinegrote dingen.

...Evenredig en langzaam als vertedering ...En dat is nodig !

Want uur na uur moeten we het eigen daglicht bouwen :

brede verklaringen tot een aanschijn vouwen,

schichten houwen uit ons samenzijn -van elke soort tenminste één,

schaduwzijden van de dingen laten glijden

- tegen je zon in,

kleur bekennnen, geur bekennen,

groen uitslaan dat het je spijt,

en alle vier de jaargetijden

stipt belijden op hun tijd.

En dat alles niet “in zeven dagen”, maar elke dag opnieuw :

elke ochtend de ochtend,

elke middag “de zon loodrecht !”,

elke avond: schemering scheppen, sféér !

En ’s nachts die gezamelijke droom vól sterren over het Nestelijk Halfrond,

tot aan de aurora.

De aurora : alles als voor het eerst,

wanneer alles nog moet gebeuren,

...vanaf de grond,

nee, zelfs de grond moet nog gebouwd !

Van jóu af aan tot mij, en omgekeerd.

Maar gelukkig is liefde geen inspanning voor het hart.

Document info
Document views445
Page views445
Page last viewedMon Jan 23 11:20:28 UTC 2017
Pages113
Paragraphs3419
Words19762

Comments