X hits on this document

308 views

0 shares

0 downloads

0 comments

105 / 113

Het handgeweven mistgordijn schuift langzaam open.

Het hart van de toneelhulp gaat overstag,

hij doet een groet aan de dag,

viert de zon en hijst de maan

-drie halen per kwartier

-drie halen per kwartier,

leest de gestalten aan háár lach,

en zet de hemel zachtjes op een kier.

Zijg wat vooruit, damesheren,

want de “twee geliefden” doen voor u vandaag :

De triljoenste kus.

Zij leven evenveel in als om zich heen,

maar niet tweemaal :

het vrije gebaar is evenwijdig. Zij leven samen,

maar nooit elk voor de helft :

het vrije gebaar is symmetrisch :

steeds halfweg : alleen halfweg is men in evenwicht.

Zij doen nu meer dan met het lichaam,

en zozeer dichterbij, en zoveel raker, en zoveel  radelozer meteen.

En zoveel onomkeerbaarder.

De wereld staat hen steeds minder goed,

zelfs een lichaam staat en gaat hen steeds minder.

Het publiek raakt ontgoocheld,

maar de "Twee Geliefden" naderen elkaar.

De "Twee Geliefden" zijn nu dichter bij elkaar dan hun dromen,

aanvaarden hun lichamen als zomen : zij raken,

en tonen "De Tril-Joenste Kus".

De kus toont het mysterie van de omhelzing :

"één lichaam van de wereld af,

twéé lichamen van elkaar,

en tóch dichterbij".

Het mysterie ontglipt de toeschouwers,

maar de kus wordt haarfijn geregistreerd,

druk bekommentariëerd,

en van quota voorzien.

Document info
Document views308
Page views308
Page last viewedWed Dec 07 09:27:00 UTC 2016
Pages113
Paragraphs3419
Words19762

Comments