X hits on this document

323 views

0 shares

0 downloads

0 comments

73 / 113

Een reusachtige hemel,

kromgebogen als één gigantische metafysische vraag

waarin donkere wolken samenpakken,

of : een schemering

van vele halfklare en halfdonkere gevoelens en gedachten kriskras door elkaar,

met een horizon als een ultimatum.

Wie durft nog de liefde aan ?

Welke idioot

legt nog alle wetgevende, rechterlijke, en uitvoerende machten

in de schoot

van rustgevende, echtelijke, en vervoerende nachten ?

Wie durft nog de echtelijke liefde aan ?

Wel ?

Wie is nog in staat het  eigen vel te wagen

bij volledige afwezigheid van gevaar ?

Of tot ongelijk te gaan halen in alle omstandigheden

en tot ver onder de evenaar ?

Wie durft nog op zoek te gaan

- van Holsbekistan tot Kessel-Lonië  -

naar de bronnen van de Aorta

- van de eerste polsslag tot in Ispahaan ?

Om in pluizige salongebieden

- of Patatipatatagonië -

het hoofd aan sleur te bieden,

een aanval van routine af te slaan,

door dwarsgeharkte voortuinen

altijd maar weer naar je werk te gaan :

over woeste, noeste forenzenstromen

in de tegenrichting van jezelf te komen

alvorens in zwaarbevolkte metrogaten te verdwijnen

om haar of hem weer in jezelf

de hele dag te voorschijn te schijnen.

Wel ?

Wie houdt nog het evenwicht

op volkomen platgetreden paden ?

Wie stopt nog de tijd voor elkaar

zonder “de innerlijke klok” te schaden ?

Kortom : wie voelt zich nog een individu

binnen de grenzen van het “hier” en het “nu” ?

Want het uitdagendste terrein voor elk liefdesavontuur

blijft het dagdagelijks bestaan.

Document info
Document views323
Page views323
Page last viewedThu Dec 08 19:04:58 UTC 2016
Pages113
Paragraphs3419
Words19762

Comments