X hits on this document

372 views

0 shares

0 downloads

0 comments

80 / 113

Een dovenetel.                                              

FLAMINIA

Liefde verzet bergen,

maar omdat alles hen zo vlák leek

kwamen alle bergen zèlf eens bijeen.

En dat was een reusachtige hoop !

En wolken stof stegen ten hemel,

maar deze stegen niet boven de stof

van de gesprekken uit :

want die waren helemaal niet oppervlakkig,

en het ging allerminst om schúine praat :

zij hadden het over diepe en verheven dingen :

over de dálen die hen van elkander scheiden,

en over de hémel die hen weer verenigt,

en natuurlijk ook over de bergwind

die dallucht en hemel zo bekoorlijk vermengt,

en die nooit van moeheid zucht.

Maar boven álles uit

hadden zij het over hun favoriete onderwerp :

hun liefde voor landschap....

-en zij vergaten alle hoogteverschillen-

en de vergadering duurde een hele wijl

-want bergen slijten hun tijd zeer traag.

Maar toen de zonsondergang om wat meer horizon vroeg,

gingen zij weer uit elkaar

-daarenboven : dame Ethél Popocatepetél

wilde al vroeger terug de kim vervoegen,

want die oude mijnschacht in haar flank

begon weer danig op haar heupen te werken.

Maar eerst beloofden alle bergen elkaar meer ondersteuning  

en perspectief

-in goede en in kwade lagen-

en zij spraken drie gewichtige dingen af :

één : hun profiel voortaan wat scherper te doen afste­ken,

tegen éénder welke hemel.

ten tweede : van nooit ofte nimmer

nog iemand te laten struikelen, val­len, of verdwalen.

en ten derde : van om de duizend jaar

zélf eens naar Mohammed te gaan...

Maar mijn "Mount Evariste" stond achteraan :

zo'n klein vluchtheuveltje -vlak bij de molshopen,

een "col-buiten-kategorie",

en bleef met een berg vragen zitten.

Document info
Document views372
Page views372
Page last viewedWed Jan 18 06:05:07 UTC 2017
Pages113
Paragraphs3419
Words19762

Comments