X hits on this document

495 views

0 shares

0 downloads

0 comments

82 / 191

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΓΝΩΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ

Γιώργος Ρουσόπουλος

Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Κρήτης, roussop@phl.uoc.gr

Λέξεις Κλειδιά: επιστημολογία, επιστημονική γνώση, διδακτική των φυσικών επιστημών, σύστημα, ‘μαθηματικός τρόπος’ γνώσης, τοπική πρακτική, εμπλαισιωμένη πρακτική.

Περίληψη

Για να αιτιολογήσουμε και να θεμελιώσουμε την  παρέμβασή μας στη διαμόρφωση μιας διδακτικής των φυσικών επιστημών απαιτείται προηγουμένως να διερευνήσουμε μεθοδικά το πρόβλημα και το χαρακτήρα της γνώσης που υπεισέρχεται στις φυσικές επιστήμες. Στην ανακοίνωσή μας εξετάζουμε πρώτα το πρόβλημα και το χαρακτήρα της επιστημονικής γνώσης από τον 17ο αιώνα και μετά. Η ανάλυσή μας δείχνει ότι (1) η επιστημονική γνώση νοείται ως  σύστημα προτάσεων που είναι οργανωμένο σύμφωνα με αρχές και (2), ότι η γνήσια επιστημονική γνώση χαρακτηρίζεται από το ‘μαθηματικό τρόπο’. Κατόπιν, από τον 19ο αιώνα και μετά, και κυρίως, κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, η επιστήμη και η επιστημονική γνώση αλλάζουν και αποκτούν χαρακτήρα τοπικό και εμπλαισιωμένο. Υποστηρίζουμε ότι η επιστημολογική κατανόηση ωστόσο της επιστήμης και της επιστημονικής γνώσης κινείται στο πλαίσιο των καντιανών προδιαγραφών (που αναφέραμε πιο πάνω ως (1) και (2)): η εξέταση των επιστημολογικών απόψεων για το χαρακτήρα της επιστήμης και της επιστημονικής γνώσης, λ.χ., των μελών του Κύκλου της Βιέννης (Carnap), του Popper και του Quine – και όχι μόνον αυτών - δείχνει ότι οι απόψεις τους είναι εγκλωβισμένες στην καντιανή αντίληψη για το συστημικό και ‘μαθηματικό τρόπο’ οργάνωσης της γνώσης. Το εγχείρημα μιας αντιστροφής αυτής της τάσης και ενός επαναπροσδιορισμού του προβλήματος και του χαρακτήρα της γνώσης που υπεισέρχεται στις φυσικές επιστήμες διευκολύνεται από τις κοινωνιολογικές και ανθρωπολογικές έρευνες πεδίου της επιστήμης ως κοινωνικής πρακτικής. Υποστηρίζουμε ότι η επιστήμη νοούμενη ως τοπική και εμπλαισιωμένη κοινωνική πρακτική συνεπάγεται σημαντικές δεσμεύσεις και κατευθύνσεις στη διαμόρφωση μιας διδακτικής των φυσικών επιστημών.

Abstract

A significant presupposition, in order to justify and ground a didactic intervention into the didactics of the physical sciences, should be a prior and methodic investigation of the problem and the character of modern scientific knowledge. We look firstly at the problem and the character of scientific knowledge as formed since the 17th century. (1) Scientific knowledge is understood as a system of propositions that is organized according to principles, and (2) scientific knowledge proper is characterized by the ‘mathematical way’ (a priori knowledge). (Kant) But science and scientific knowledge changed dramatically during the 19th and the 20th centuries revealing that knowledge is constructed locally and within bounded frames. It is argued that the epistemological understanding of the changing conditions of scientific knowledge remains well bounded within the Kantian understanding as outlined above. ((1), (2)) Indeed, an investigation of such prominent philosophers as Carnap, Popper and Quine, among others,  brings forth that the Kantian conception of the character of science and of scientific knowledge as systemic and ‘mathematical’ still prevails in their epistemological views. The task, next, of reversing and reorganizing the priorities involved in the problem and the character of scientific knowledge is greatly facilitated by sociological and anthropological field researches of science as practice. Science understood as a local and framed social practice implies a significant reorganization of the priorities that a didactics project of the physical sciences should take under consideration.

Document info
Document views495
Page views497
Page last viewedSat Dec 03 10:21:34 UTC 2016
Pages191
Paragraphs2956
Words63631

Comments