X hits on this document

732 views

0 shares

0 downloads

0 comments

36 / 125

Medjutim, poslanici kao nosioci zaknodavne vlasti, u većini slučajeva, nijesu stručno osposobljeni da "pročitaju" kondenzovane finansijske izvještaje o potrošnji budžetskih sredstava. I u slučaju kada to jesu, oni objektivno ne mogu pratiti način trošenja i valjanost dokumenata na osnovu kojih se sačinjavaju finansijski izvještaji.64 Politička kontrola predstavničkog tijela koje odobrava budžet nije moguća i cjelovita ukoliko parlament nije valjano informisan i ukoliko nema nalaz (izvještaj) koji je osnova za razmatranje završnog računa budžeta. To je dovelo do formiranja, u većini demokratskih država, od strane predstavničkih organa Vrhovne državne revizorske institucije (Sumpreme Audit Institution – SAI).

Skupštinska – politička kontrola uglavnom se odnosi na rad neredbodavaca (za razliku od upravne koja daje prednost radu računopolagača), ministara i drugih rukovodilaca državnih institucija koje su predmet revizije. Zato se skupštinska kontrola i naziva političkom kontrolom65 jer se na osnovnu nje može uticati na finansijsku politiku države u sledećem periodu, kao i voditi valjana kadrovska politika. Moguće je da na osnovu ove kontrole, usljed utvrdjenih nepravilnosti, dodje do smjene ministara i drugih odgovornih funkcionera.

Upravna kontrola spada u unutrašnju (internu) kontrolu dok se politička i računsko-sudska svrstavaju u vanjsku – eksternu kontrolu.

U zavisnosti od toga koji organ sprovodi kontrolu, od vrste kontrole i prirode izvršene nepravilnosti, sankcija prema subjektu revizije i nosiocu ovlašćenja u kontrolisanom organu može biti prekršajna, krivična i politička.

Dio treći

OSNOVI EKSTERNE REVIZIJE

64 Andrić-Krsmanović-Jakšić, nav. delo, str. 407.

65 Danilo Aleksić, Finansije i finansijsko pravo, Podgorica 1994, str. 243.

Document info
Document views732
Page views736
Page last viewedMon Jan 23 15:34:08 UTC 2017
Pages125
Paragraphs2489
Words33048

Comments