X hits on this document

546 views

0 shares

0 downloads

0 comments

43 / 125

R e v i z i j a  je intelektualna aktivnost 77 koju obavlja lice, koje ima zvanje državnog revizora, u postupku kontrole finansijskog poslovanja javnog sektora.

Revizor (revizor, lat. – ispitivač, računoispitivač) je stručno lice koje je, na osnovu zakona, ovlašćeno da vrši reviziju poslovanja subjekata revizije. Pored poznavanja pravila struke, revizor mora znati i svoja prava i obaveze na osnovu postojećih propisa i raspolagati visokim moralnim kvalitetima.78

Revizija finansijskih izvještaja zahtjeva od lica koja se bave javnom revizijom stručne i etičke, koji se utvrdjuju posebnim pravilnicima za polaganje državnog revizorskog ispita79 i etičkim kodeksom revizora80. Revizor mora imati analitičke sposobnosti tumačenja i povezivanja dokaza u cilju valjane ocjene dokaza i formiranja nepristrasnog stava. Revizor pored osnovnog akademskog obrazovanja u većini država mora steći i dodatne kvalifikacije koje se realizuju kroz polaganje revizorskog ispita (licenciranje)

Državni revizor treba da ima "stepen odgovornosti, mudrosti i brige za društvenu dobrobit, koji se ne zahtjeva niti se nalazi kod drugih zanimanja"81 pa stoga – revizija nije posao za "svakoga" nego za izabrane, zaključuje prof. Andrić.

3.7. Razlika imedju javne (državne) i komercijalne revizije

Danas se sve više naglašava razlika izmedju državne i komercijalne revizije. Za razliku od komercijalne, državna revizija nema "klijenta", već subjekta revizije kojeg sama odredjuje i shodno sopstvenoj procjeni podvrgava procesu kontrole. Vrhovna revizorska institucija svoja, ustavom i zakonom, ustanovljena ovlašćenja koristi u javnom interesu, za razliku od komercijalne revizije, koja nastaje po principu angažovanja od strane klijenta s kojim se uspostavlja obligacionopravni odnos. Državna revizija se ne ostvaruje na inicijativu kontrolisanog subjekta, već po sopstvenoj procjeni vrhovnog revizorskog organa. Institucija, po standardima INTOSAI-a82, ne prihvata naloge za revizije od strane drugih državnih organa, pa ni od strane svog osnivača – nacionalnih skupština.

Dakle, komercijalna revizija se vrši u interesu naručioca revizije – fizičkog ili pravnog lica, uz prethodno uspostavljeni obligacioni odnos, a državna revizja u javnom interesu i za potreba predstavničkog tijela – skupštine.

Komercijalna revizija "stimuliše menadžere da više pažnje posvete efikasnosti računovodstvenih sistema i kvalitetu računovodstvenih informacija, jer su svjesni da će biti izvršena eksterna revizija".83

Revizorske kuće koje vrše komercijalnu reviziju organizovane su kao privredna društva za obavljanje revizorskih poslova, a prama crnogorskom

77 Andrić-Krsmanović-Jakšić, nav. djelo, str. 15

78 Dr S. Kukoleča, "Organizacioni poslovni leksikon izraza, pojmova i metoda", Zavod za ekonomske

 ekspertize, Beograd, 1990, str. 320

79 Pravilnik o programu polaganja ispita za državnog revizora ("Sl. list RCG", br. 44/06 od 11.07.2006. god.)

80 INTOSAI zajednica usvojila je 1992. god. Etički kodeks revizora javnog sektora.

81 Andrić-Krsmanović-Jakšić, nav. djelo, str. 23

82 Član 60 Lima deklaracije.

83 Andrić-Krsmanović-Jakšić, nav. djelo, str. 22

Document info
Document views546
Page views550
Page last viewedSun Dec 11 08:27:13 UTC 2016
Pages125
Paragraphs2489
Words33048

Comments