X hits on this document

256 views

0 shares

0 downloads

0 comments

18 / 71

De Bonte Was, FEMINIST 2, Amsterdam 1977

reakties op Feminist 1

Ik geloof niet dat goedgekeurde maatschappelijke veranderingen een reproduktie van de huidige maatschappelijke orde zullen geven. Daar zijn we zelf bij. We kunnen ons als feministen terugtrekken om samen ons te bezinnen over doelen en strategie, maar om van de mannenmaatschappij een mensenmaatschappij te maken, hebben we o.a. te werken met en binnen deze instituten, die nu nog hoofdzakelijk uit mannen bestaan.

De gelukkiger, ontspannen samenleving, die mij als ideaal voor ogen staat - met voor ieder recht op ontplooiing, Inkomen en bezigheid - zal bevolkt worden door mannen en vrouwen.

Geen echte feminist ben ik dus, maar toch bezig met de positie van de vrouwen in onze maatschappij. Met belangstelling zie ik het volgende nummer tegemoet om te kunnen lezen wat anderen ervan vinden. Wat hun voor ogen staat bij het begrip revolutie en hoe zij die denken te verwezenlijken.

(5)

Strijden, ja maar hoe?

Na een periode van betrekkelijke rust aan het emancipatie- en feminismefront, waar velen weliswaar hard aan het werk waren maar waar niet zozeer sprake is geweest van een voorhoedegevecht, is feministiese uitgeverij De Bonte Was gekomen met een eerste aflevering van haar tijdschrift Feminist. Hiermee wordt een poging ondernomen die rust te verstoren, doordat de schrijfsters hevig te keer gaan tegen alles wat er in de vrouwenbeweging in Nederland gaande is. En vooral waarschuwen ze tegen het grote gevaar waarmee de beweging bedreigd zou worden, de 'inkapseling' in de bestaande maatschappelijke orde. Tot slot roepen ze alle vrouwen die ze hopen wakker te schudden, op tot 'nieuwe aktiviteiten in het kader van revolutionair feminisme'.

Ik denk dat de vrouwen van 'De Bonte Was' gelijk hebben wanneer ze zeggen dat het tijd is dat een aantal zaken weer krities aan de orde gesteld worden en dat het bovenal, nu de beweging groeit en bloeit, van het grootste belang is om waakzaam te blijven en de inhoudelijke diskussie niet uit de weg te gaan.

Maar hoe denkt 'De Bonte Was' de inkapseling te kunnen voorkomen? Ik vind de oplossing die wordt geboden, n.l. 'radikaal feminist ben je in je vrije tijd' niet bevredigend. Want wat is de gedachte daarachter: dat in die vrije tijd, zonder het corrumperende en inkapselende geld te verdienen, gewerkt moet worden aan de revolutie.

Een revolutie die dan geheel in afzondering van de maatschappij wordt voorbereid, een revolutie van buitenaf dus.

Zonder het gevaar voor inkapseling te willen onderschatten, zie ik toch ook een andere weg voor de vrouwenbeweging. Met opzet zeg ik een 'weg' en niet 'strategie' of 'ideologie', omdat juist zo min mogelijk moet worden vastgelegd over het 'hoe' en het 'waarnaartoe'. Maar dat we op weg zijn is duidelijk, en een ieder gaat vroeger of later voorbij het punt van niet meer terug kunnen. De weg, een weg, die ik zie is er niet een van de revolutie van buitenaf, maar, om in diezelfde terminologie te blijven, een guerilla van binnenuit. Is het ons na enige jaren vrouwenbeweging op een gegeven moment duidelijk geworden dat het niet alleen een kwestie was van zaken buiten onszelf die moesten veranderen, maar dat ook een grote verandering in onszelf moest plaatsvinden, zo is het nu duidelijk, lijkt me, dat we niet alleen van buitenaf tegen de maatschappij moeten vechten, maar dat we deze ook van binnenuit moeten bestrijden. En bij die aktie moeten we voor een deel de wapens, zoals bijvoorbeeld geld, en voor een deel de verworvenheden, zoals bijvoorbeeld kommunikatiemiddelen, van die maatschappij gebruiken. In deze visie is de vrouwenbeweging erbij gebaat dat zij zo breed mogelijk wordt, dat zij een plaats verovert op alle gebieden en in alle lagen van de maatschappij. Dan mogen subsidies worden aangenomen, mogen

Document info
Document views256
Page views256
Page last viewedSun Jan 22 21:05:27 UTC 2017
Pages71
Paragraphs740
Words36593

Comments