X hits on this document

197 views

0 shares

0 downloads

0 comments

21 / 71

De Bonte Was, FEMINIST 2, Amsterdam 1977

reakties op Feminist 1

(7)

Het feministies theater

Ontstaan

Het mannenteater is nog steeds het toonaangevende teater. Hun eerste stuk genaamd Het leven, dat 6000 jaar geleden z'n première beleefde, werd meteen een daverend sukses. Ook de meer aktuele stukken, waarvan De realiteit en Hoe goed is het leven van de man de bekendste zijn, blijven zeer populair.

Ze hebben tot op de dag van vandaag nog een enorme invloed.

Het mannenteater is een toneelgezelschap, waar zowel akteurs als aktrices aan verbonden zijn. Het heet echter mannenteater, omdat niet alleen het schrijven van de stukken (en rollen), de interpretatie van de tekst en de regie volledig in handen van de mannen ligt, maar ook het vastleggen van de rolbezetting. In hun eerste stuk 'Het leven' werd de rol van een begerig, dom en afhankelijk onbetrouwbaar wezen ons toebedeeld. Wij kregen er immers de schuld van, dat aan het oorspronkelijke harmonieuze paradijselijke leven een einde kwam. Deze rol is ook in de latere stukken vrijwel ongewijzigd gebleven, alleen wat aangevuld met wat meer positief gewaardeerde karaktertrekken zoals: verzorgend, verleidelijk, geduldig, gevoelig. Het werd de rol van 'wijfje', 'moeder', 'verpleegster'. Volgens de makers waren wij voor deze rollen (het zijn altijd maar kleine rollen, eigenlijk figuranten-rollen) het meest geschikt, ons akteertalent kwam hierbij het meest naar buiten. En wij waren het hier, getuige ons spel, mee eens.

In de teatergeschiedenis is tenminste heel weinig bekend over de vrouwen onder ons die het niet met deze ongelijkwaardige rolbezetting eens waren. Blijkbaar werd hen het zwijgen opgelegd.

Een jaar of tien geleden echter werden de moeilijkheden over de bezetting van de rollen duidelijker zichtbaar. Sommige aktrices klaagden over de vaste rolbezetting en de te lage honorering. Zij vonden het onrechtvaardig dat de mannen altijd de glansrol kregen en dat tweederangsakteurs toch altijd nog meer verdienden dan de aktrices. Zij eisten gelijke betaling en recht op scholing d.w.z. gelijke kansen op het vertolken van de hoofdrollen. Natuurlijk wilden de regisseurs, aanvankelijk niets van deze eisen weten maar toen ze inzagen dat ze de eisen van de opstandige aktrices niet langer konden negeren beloofden ze de eisen te zullen inwilligen.

Bij de try-outs van het nieuwe stuk 'Hoe seksueel is het leven' was de rolbezetting toch niet gewijzigd. Nog meer aktrices kwamen nu in opstand. Zij voelden zich niet serieus genomen en gingen tot aktie over: ze gingen zelf de mannelijke hoofdrollen instuderen maar bleven de visuele aspekten van hun vroegere rol als de belangrijkste presentatie zien. Het waren de rollen van vrijgevochten, aantrekkelijke flinke vrouwen. Dit was een direkte en emotionele aanpak, die aansloeg gezien het geweldige sukses bij de première van het stuk. Het leek erop dat deze aktrices de gekonstateerde achterstand hadden ingehaald.

Toch bleef het rommelen onder veel aktrices. Hoewel er nu een minder vaste rolbezetting was, ontdekten ze dat het toch nog steeds de regisseur was die alles bepaalde: hij vertelde hun wat ze moesten zeggen, wat voor gezicht ze moesten trekken, wanneer ze moesten opkomen en wanneer ze weer konden verdwijnen. Langzamerhand groeide dan ook het besef bij deze groep aktrices dat ze een twee-

derangspositie bleven innemen.

Er gingen stemmen op om een eigen teater te stichten om deze onderdrukking op te heffen. Een teater waarin wij allen zelf onze rollen konden bepalen. Deze rollen zouden niet van tevoren moeten worden vastgelegd, maar op basis van improvisatie tot stand moeten komen. Zij zeiden: 'wij willen onze eigen teksten maken, wij willen onze eigen rol spelen, wij willen geen toneelspeelsters meer zijn, wij gaan onszelf spelen. Niet om

Document info
Document views197
Page views197
Page last viewedSat Dec 10 07:34:15 UTC 2016
Pages71
Paragraphs740
Words36593

Comments