X hits on this document

162 views

0 shares

0 downloads

0 comments

24 / 71

De Bonte Was, FEMINIST 2, Amsterdam 1977

reakties op Feminist 1

onderdrukking. Er moest iets gebeuren. Zij besloten het heft in eigen handen te nemen en maakten bekend dat ze radikaal gebroken hadden met de hele teaterwereld. Zij hadden er genoeg van om steeds in de hoek van 'slechte aktrices' geduwd te worden, ze zeiden 'Er bestaan geen slechte aktrices, de ondergang van het teater betekent onze bevrijding'.

Dit was een openbaring voor me. Voor het eerst in de geschiedenis wijzen vrouwen op onze werkelijke kracht door hun rollen op te geven. Het drong tot me door dat ik al die tijd een verraadster van mezelf en andere vrouwen was geweest. Ik kon mijn onderdrukking niet zien, omdat ik mezelf zag als iemand die slecht akteert i.p.v. als iemand die zich niet wil aanpassen. Want een kenmerk van de teaterwereld is dat elk verzet tegen het teater als een onvermogen (om te spelen) wordt bestempeld. Een heel geraffineerde manier om elk verzet in de kiem te smoren, waardoor we van elkaar gescheiden blijven. Nu besef ik dan ook dat strijd voeren voor mezelf strijd voeren voor alle vrouwen betekent. De talentvolle aktrices waren echter beledigd. Ze zeiden: 'die groep verstoort met hun reaktionaire gedram ons sukses, en zet het teater op het spel'. En konkludeerden, dat het 'wel een heel simpele rechtlijnige oplossing is om zo je eigen gebrek aan inlevingsvermogen om te zetten in afwijzing van het teater'.

Wat de feministiese aktrices niet in de gaten hadden en nog steeds niet (willen) hebben, is dat ze afhankelijk zijn gebleven van de goedkeuring van het mannenteater. Dat hun teater eigenlijk een welkome aanvulling van het mannen teater is. De regisseurs zijn immers blij met deze alternatieve teatervorm: zij kunnen die goed gebruiken om hun teater nog beter te maken en ons nog subtieler voor de gek houden. Het feministies teater is dus een heel verraderlijk teater; een imitatie van het mannenteater. Alles is in feite bij het oude gebleven, alleen met dat verschil dat feministiese aktrices zelf denken dat ze hoe langer hoe meer te zeggen krijgen. Maar hoe kunnen ze daar ook aan twijfelen? Ze hebben zich er immers ook al die tijd op toegelegd, technieken te ontwikkelen om zo weinig mogelijk van onze onderdrukking te merken.

Document info
Document views162
Page views162
Page last viewedMon Dec 05 14:49:47 UTC 2016
Pages71
Paragraphs740
Words36593

Comments