X hits on this document

145 views

0 shares

0 downloads

0 comments

29 / 71

De Bonte Was, FEMINIST 2, Amsterdam 1977

maat-schappij-bevestigend feminisme is: feminisme op de voorwaarden van mannen (subsidiegevers, hoofden van wijkcentra, direkteuren van uitgeverijen), want wie ervoor betaald wil worden zal bij de samenstelling van haar programma rekening moeten houden met de kijkcijfers.

Omdat dus de gevolgen van betaling funest zijn voor de eenheid binnen de beweging en professionalisering tot reformisme leidt stond er een twee-benen-theorie in het eerste nummer van Feminist. Er moet aan het feminisme niet verdiend worden, dus 'Radikaal feminist ben je in je vrije tijd, zolang en voor zover je je hebt losgemaakt van maatschappelijke, door mannen bepaalde situaties.' Op je betaalde maatschappelijke werk doe je wat je kan en daarnaast doe je, in je vrije tijd in het feminisme, ook wat je kan.

'Schizofrenie verheven tot feministies principe! ' wordt er ontsteld uitgeroepen. Inderdaad, een sinecure is het niet. Het verschil tussen werk en vrije tijd en openbaar en privé wordt nog groter dan het al was en de overgang van de ene wereld naar de andere wordt moeilijker naarmate die twee verder uit elkaar komen te liggen. Maar soms, als het goed gaat in je vrouwengroep, valt die moeite wel weg, en het leven in twee werelden heeft als voordeel dat je ze allebei duidelijk kunt blijven zien. In de ene wereld leer je steeds hartgrondiger hoe het niet moet, in de andere hoe de ene zou moeten veranderen. En dat ga je dan proberen. Voor een deel gaat het vanzelf, want je houding ten opzichte van andere vrouwen is veranderd. Ze zijn niet meer onzichtbaar voor je, je hoeft je niet meer tegen hen af te zetten om bij mannen in de smaak te vallen en onderdrukking geef je niet meer automaties door. Dat is al een hele troost. Voor een deel kost het een hoop moeite want zodra je voor elkaar opkomt krijg je de deksel op de neus en loop je risiko's. Maar in de vrouwenbeweging heb je dan voldoende steun aan elkaar om daar weer overheen te komen, en zo probeer je dan om de kloof tussen werk en vrije tijd wat kleiner te maken. Als genoeg vrouwen andere vrouwen op die manier uit hun isolement halen en bij de vrouwenstrijd betrekken is dat voor de vrouwenbeweging een zinvolle strategie die meer perspektief biedt dan de kloof tussen

werk en vrije tijd te willen slechten door je voor je idealisme te laten betalen en gedachteloos met een kleine groep hoera te gaan roepen omdat feminist zijn nu ook een beroep is geworden.

Maatschappelijke erkenning van het feminisme is een voorwaarde om de moed niet te verliezen en verder te gaan, maar zodra de koers van het feminisme bepaald gaat worden door die maatschappelijke erkenning, zoals op het ogenblik gebeurt, kunnen we er net zo goed mee ophouden (behalve als het onze baan is natuurlijk, dan zou het zonde wezen). Reformisme komt vanzelf wel als er een sterke radikale beweging bestaat, maar zolang die radikale beweging klein en zwak is is reformisme een luxe die geen enkele vrouw die het ernstig meent zich kan veroorloven.

Document info
Document views145
Page views145
Page last viewedFri Dec 02 18:34:47 UTC 2016
Pages71
Paragraphs740
Words36593

Comments