X hits on this document

172 views

0 shares

0 downloads

0 comments

40 / 71

De Bonte Was, FEMINIST 2, Amsterdam 1977

kunnen voltooien.

Maar. Zodra we op termen van verliefdheid en/of seks met mannen worden gekonfronteerd, blijkt dat we niet hetzelfde kunnen zijn als zij. We mogen maximaal bijna zo goed zijn. Relaties of huwelijk zijn voor meisjes, anders dan voor jongens, dan ook een reden om hun studie niet af te maken.

Pas ná de studie blijkt dat vrouwen veel moeilijker dan mannen een baan kunnen vinden, dat hun karrière nooit zo snel gaat als die van een man, en hun salaris lager is. Pas in de relatie blijkt dat het met zichzelf bezig zijn zoals ze dat in hun opleiding waren, voor vrouwen niet gewenst is: ze moeten leren zich indien gewenst onzichtbaar te kunnen maken achter de spiegel die ze moeten zijn.

Een vrouw met een relatie is een kameleon op een lappendeken. Naar buiten moet ze de schijn van een goede relatie ophouden. Binnen de relatie moet ze werken aan haar weerspiegelingsvermogen èn tegelijk zorgen dat ze niet geheel verdwijnt; voor dit laatste moet waarschijnlijk het opkomen voor jezelf dienen, waarvan wordt gesuggereerd dat je het in bepaalde terapieën of terapie-achtige situaties kunt leren. Hoe kun je leren opkomen voor jezelf als je een fundamenteel gebrek aan zelfvertrouwen hebt? Wat ik zo om me heen zie doet mij denken dat vrouwen het opkomen voor jezelf daar niet leren, maar dat ze oefenen, oefenen om zichzelf niet geheel kwijt te raken - defensief dus, en al bij voorbaat verloren.

Ik heb ik een praatgroep gezeten waar één van de andere vrouwen eens in de week naar een psychiater ging. Op de praatgroep vertelde ze langdurig en gedetailleerd wat er bij de psychiater nu weer was voorgevallen en ze vroeg en kreeg de steun van de groep en tegenwicht tegen haar terapie. Bij de psychiater vertelde ze dan haarfijn wat de groep had gezegd en daar ging hij dan weer tegen in. Enzovoort. Zo kreeg ze duidelijkheid van twee kanten, stopte tegelijk de beinvloeding van beide kanten af zodat ze ambivalent en passief toch het gevoel had 'bezig te zijn' terwijl ze zichzelf niet hoefde te veranderen, geen keuze hoefde te maken, en toch ook niet psychies verdween in een leven dat ze niet wilde; want ze werd door psychiater en praatgroep kunstmatig boven water gehouden, kreeg veel aandacht in boeiende gesprekken over haarzelf en hield daarnaast en daardoor een leven gewijd aan moederschap en relaties, in stand. Vanzelfsprekend bleef de praatgroep deze inviduele verwennerij niet lang volhouden.

2. De vrouw moet werken voor de man:

a. huishoudelijk werk incl. kinderverzorging;

b. psycho-emotionele verzorging;

c. seks.

Dit is het oude rijtje van het moderne huwelijk van vóór de Emotio-

neel-Erotiese Revolutie.

In de Emotioneel-Erotiese Revolutie zien we een verschuiving: op a.(huishouden) valt minder nadruk: het mag rommelig zijn, dat is juist leuk, en ook de man helpt een handje in de huishouding en met de kinderen; vergeleken met de man van vroeger stelt hij alleen hogere eisen aan koken en aan zijn eigen kleding. Maar b en c worden verzwaard; Voor de ouderwetse emotionele uitbuiting van de vrouw door de man (zie En ze leefden nog lang en gelukkig blz. 57 e.v.) komt aktieve erotisering van de man door de vrouw in de plaats en als je dat niet kunt opbrengen dan neemt hij een vriendin - maar dan blijft voor jou de ouderwetse emotionele verzorgingsplicht; op den duur word je zijn moeder. Ook voor c (seks) geldt dat de vrouw nu aktief moet zijn. De vrouwen die jong en kultureel-elitair waren ten tijde van de Seksuele Revolutie zijn dat al, de 'gewone huisvrouw' is het nu aan het leren op masturbatiegroepjes en in seks- of relatieterapie.

Document info
Document views172
Page views172
Page last viewedTue Dec 06 22:22:10 UTC 2016
Pages71
Paragraphs740
Words36593

Comments