X hits on this document

190 views

0 shares

0 downloads

0 comments

7 / 71

De Bonte Was, FEMINIST 2, 1977.

Valerie Solanas' S.C.U.M.-manifest

sie, zich schadeloos te stellen voor het niet-vrouw-zijn, gekombineerd met zijn onvermogen tot geestelijk kontakt en medegevoel, heeft de man van de wereld een stronthoop gemaakt. Hij is verantwoordelijk voor:

OORLOG: De normale wijze van de man om zijn niet-vrouw-zijn te kompenseren, namelijk het afschieten van zijn penis, is volkomen ontoereikend, aangezien hij het ding maar een zeer beperkt aantal keren kan afschieten. Hij doet het daarom op werkelijk enorme schaal en bewijst de ganse wereld dat hij een 'Man' is. Aangezien hij geen deernis bezit of de mogelijkheid tot medegevoel of tot het zich identificeren met anderen, is het bewijs van zijn mannelijkheid een eindeloos aantal levens waard, daarbij in-begrepen zijn eigen leven, want zijn eigen leven is zonder enige waarde en hij zou liever sterven met een aureool van eer dan nog vijftig jaren verbeten voort te ploeteren.

FATSOEN, BELEEFDHEID EN 'WAARDIGHEID': Diep in zijn hart weet iedere man dat hij een waardeloos stuk stront is. Overstelpt door een besef van dierlijkheid en er diep beschaamd over - met als enige wens, niet zichzelf te tonen, maar zijn volledig lichamelijk ingesteld-zijn, zijn komplete egocentriciteit en de haat en minachting, die hij voor andere mannen voelt, voor de anderen te verbergen, en voor zichzelf te verbloemen de haat en minachting, die hij verwacht dat andere mannen voor hem voelen - met een primitief gebouwd zenuwstelsel, dat gemakkelijk in de war wordt gebracht door het geringste vertoon van emotie of gevoelens, probeert de man een sociale 'code' op te leggen, die van een perfekte :minzaamheid verzekert, vrij van het geringste spoor van persoonlijke gevoelens of ontstellende oordelen. Hij gebruikt termen als 'copuleren', 'geslachtelijke omgang hebben' en 'gemeenschap hebben' ('seksuele gemeenschap' is voor mannen één woord teveel) omkleed met hoogdravende manieren; het colbertje van de chimpansee.

GELD, HUWELIJK EN PROSTITUTIE, WERK EN VERHINDERING VAN EEN GEAUTOMATI-SEERDE MAATSCHAPPIJ: Er is geen menselijk argument voor geld of voor het werken van iedereen. Alle niet-kreatieve baantjes (prakties alle baantjes die nu worden vervuld) konden lang geleden geautomatiseerd zijn, en in een geldloze maatschappij kan iedereen zoveel van het beste van alles hebben als wenst. Maar er zijn onmenselijke, manlijke argumenten om het geld-werk-systeem in stand te houden:

1. Kut. Vol verachting voor zijn bijzonder ontoereikende 'Ik', overmand door een intense angst en een onmetelijk diepe eenzaamheid, wanneer hij met zijn ego wordt gekonfronteerd, en op het gevaar af zich te hechten aan welke vrouw dan ook in de vage hoop zichzelf kompleet te maken en in het mystieke geloof dat door goud aan te raken hij in goud zal veranderen, hunkert de man naar voortdurend gezelschap van vrou-wen. Het gezelschap van de meest abjekte vrouw is te verkiezen boven het alleen zijn of het gezelschap van andere mannen, die uitsluitend dienen om hem te herinneren aan zijn eigen afstotelijkheid. Maar vrouwen, met uitzondering van de erg jonge of erg zieke, moeten worden gedwongen of omgekocht tot manlijk gezelschap.

2. Geef de tot geen kontakt in staat zijnde man de illusie van nuttigheid en stel hem in staat zijn bestaan te rechtvaardigen door het graven van gaten en het weer opvullen ervan. Het niets-te-doen hebben vervult de man met afschuw, omdat hem dan niets anders blijft dan te peinzen over zijn groteske persoonlijkheid. Niet in staat tot kontakt of tot liefde, moet de man werken. Vrouwen hunkeren naar aktiviteiten, die geheel in beslag nemen, emotioneel bevrediging geven en zinvol zijn, maar bij gebrek aan gelegenheid of mogelijkheid daartoe, geven zij er de voorkeur aan hun tijd te verbeuzelen met al wat hun goeddunkt - slapen, winkelen, bowling, biljarten, kaartspelen en andere spelletjes, zwanger zijn, lezen, wandelen, dagdromen, eten,

Document info
Document views190
Page views190
Page last viewedFri Dec 09 05:57:22 UTC 2016
Pages71
Paragraphs740
Words36593

Comments