X hits on this document

79 views

0 shares

0 downloads

0 comments

6 / 26

Rys. 2 Edmund Halley

Metoda Halley’a polega na pomiarze odległości z wykorzystaniem prostej trygonometrii. Jeśli dwóch obserwatorów w różnych miejscach na Ziemi mogłoby jednocześnie obserwować widok Wenus podczas jej przejścia na tle tarczy Słońca, obserwator znajdujący się na północy widziałby Wenus przesuniętą na południe tarczy słonecznej w odniesieniu do tego co obserwowałby obserwator na południu. To przesunięcie zwane paralaksą zależy od odległości między dwoma obserwatorami na Ziemi.

Jeśli paralaksa Θ jest mierzona, a baza (z ang. Baseline) lub dystans   B - między dwoma obserwatorami, jest znana, to za pomocą prostej trygonometrycznej formuły możemy wyznaczyć odległość między Ziemią a Wenus (Rys. 3).

Jeśli znamy już odległość do Wenus, możemy wyznaczyć długość Jednostki Astronomicznej, na podstawie odległości Wenus od Słońca i Ziemi od Wenus.

Rys. 3 Metoda Halleya wyznaczania długości Jednostki Astronomicznej

Jest to uproszczony model metody Halleya, w rzeczywistości metoda ta jest nieco bardziej złożona. Halley zdawał sobie sprawę, że aby wykorzystanie metody paralaksy przyniosło pożądane rezultaty obserwacje muszą być przeprowadzone w tym samym czasie. Synchronizacja obserwatorów w tamtych czasach była wyjątkowo trudna (zwłaszcza podczas długich

Document info
Document views79
Page views82
Page last viewedSun Dec 11 00:54:43 UTC 2016
Pages26
Paragraphs456
Words6113

Comments