X hits on this document

67 views

0 shares

0 downloads

0 comments

7 / 26

podróży morskich do różnych rejonów Ziemi). Halley zdawał sobie sprawę, że obserwatorzy w różnych punktach Ziemi powinni obserwować cały tranzyt od momentu gdy sylwetka Wenus pojawia się z jednej strony tarczy Słońca aż do momentu gdy zniknie z jej drugiej strony. Tak więc obserwatorzy w różnych rejonach świata mieli za zadanie rejestrować całkowity przebieg tranzytu i na tej podstawie mogli wyznaczyć miejsce gdzie Wenus pojawia się na tle Słońca. Poprzez porównanie, od różnych obserwatorów, mogli wyznaczyć kątowe przesunięcie między śladami, Θ, i w ten sposób długość Jednostki Astronomicznej.

Halley zmarł w roku 1742 nie obserwując ani jednego tranzytu, ale jego metoda okazała się tak obiecująca, że astronomowie zaczęli przygotowania do obserwacji ścieżki Wenus na tle Słońca podczas tranzytów w latach 1761 oraz 1769. Rysunek 4 przedstawia przewidywania astronomów co do tranzytu w 1761r. dla różnych punktów obserwacji: linia dolna – Londyn, środkowa – ujście rzeki Ganges w Indiach, linia górna - Malezja.

Rysunek 4: Przewidywania przebiegu tranzytu Wenus w 1761r przez Jamesa Fergusona

Anglia i Francja wysłały główne wyprawy naukowe w celu obserwacji tranzytów w latach 1761 i 1769 roku. Kapitan James Cook, słynny z podróży po południowym Pacyfiku, obserwował tranzyt Wenus w 1769 roku na Tahiti. Mimo iż wielu obserwatorów miało bardzo dobra pogodę podczas obserwacji tranzytu oraz wykonano wiele pomiarów, rezultaty tych badań były rozczarowujące. Podstawowym problemem było wyznaczenie dokładnego czasu kiedy Wenus weszła w tarczę Słońca oraz momentu gdy ja opuściła. Obserwatorzy raportowali, że wraz ze zbliżaniem się Wenus do krawędzi Słońca jej sylwetka przybierała kształt kropli wody strząsanej z powierzchni (Rys. 5.). Ten „efekt czarnej kropli” utrudniał wyznaczenie dokładnego czasu trwania tranzytu na tyle skutecznie, że uniemożliwiał precyzyjne określenie wartości Jednostki Astronomicznej. Według najdokładniejszych, jak na tamte czasy, obliczeń z roku 1700 Jednostka Astronomiczna mieści się w granicach 149 – 152 milionów km.

Document info
Document views67
Page views70
Page last viewedSun Dec 04 12:29:58 UTC 2016
Pages26
Paragraphs456
Words6113

Comments